بسم الله الرحمن الرحيم

خيرُ الاصحاب صاحبٌ اذا ذكرتَ الله أعانك و إذا نسيتَ ذكّركَ.

بهترين دوستان شما آن است كه اگر خدا را ياد كني، ياري‌ات مي‌كند و اگر فراموشش كني، به خاطرت مي‌آورد

إذا أحبّ أحدكم أخاهُ فَليُعلِمهُ فإنّه أبقي في الالفة و أثبتُ في المودّة

وقتي برادر خويش را دوست مي‌داريد، بدو بگوييد كه دوستش مي‌داريد كه اين كار الفت را پايدار مي‌كند و مودت را استوار مي‌سازد.

إذا أحببتَ رجلاً فلا تُماره و لا تُجاره و لا تشارّه و لا تَسئَل عنه احداً فعَسي أن تُوافي له عدوّاً فيُخبركَ بما ليس فيه فيُفرَّق ما بينكَ و بينَه.

چون كسي را دوست مي‌داري، با او مجادله مكن و رقيبش مشو و بر او برتري مجوي و از كسي درباره‌اش چيزي مپرس؛ زيرا بسا كه از دشمنش بپرسي و او(به دروغ) چيزي بگويد كه سزاوارش نيست و بدين سان ميان شما جدايي افتد.

إنّ الله تعالي يحبّ المداومة علي الإخاءالقديم فداوِموا

خداي برترين دوست دارد بر دوستي ديرينه بمانيد. پس بر آن بمانيد.

(منبع: نهج الفصاحه)

 ***

امام صادق(ع): لاتکون الصّداقة الّا بحدودها فمن کانت فیه هذه الحدود او شی‏ء منها فانسبه الی الصّداقة و من لم یکن فیه شی‏ء منها فلا تنسبه الی شی‏ءٍ من الصّداقة فادّلها ان تکون سریرته و علانیته لک واحدةً و الثّانی ان یری زینک زینه و شینک شینه والثّالثة ان لا تغبّره علیک ولایة و لا مالٌ و الرّابعة ان لایمنعک شیئاً تناله مقدرته و الخامسة و هی تجمع هذه الخصال ان لایسلمک عند النّکبات

 دوستی جز با حدود( و مراعات حقوقش) امکان‏پذیر نیست. پس کسی که این حدود(و حقوق) یا بخشی از آن در او باشد، او را دوست بدان و کسی که هیچ یک از این شرائط در او نیست، چیزی از دوستی در او نیست:

نخستین شرط دوستی آن است که باطن و ظاهرش برای تو یکی باشد؛دوم این است که زینت و آبروی تو را زینت و آبروی خود بداند و عیب و زشتی تو را عیب و زشتی خود ببیند، سوم اینکه مقام و مال، وضع او را نسبت به تو تغییر ندهد، چهارم اینکه آنچه را در قدرت دارد، از تو مضایقه نکند؛ و پنجم که جامع همه این صفات است، آن است که تو را به هنگام نکبت‏ها (و پشت کردن روزگار) رها نکند.

***

امام سجاد(ع): امّا حقّ الصّاحب فان تصحبه بالتّفضّل و الانصاف و تکرمه کما یکرمک ولاتدعه یسبق الی مکرمةٍ فان سبق کافأته وتودّه کما یودّک و تزجره عمّا یهمّ به من معصیةٍ وکن علیه رحمةً ولاتکن علیه عذاباً

 اما حق دوستت آن است که با او با فضل و انصاف رفتار کنی و گرامی بداری او را چنان که تو را گرامی می‏دارد و اجازه ندهی که به گرامی داشتن (و کار نیکی نسبت به تو) پیشی بگیرد. پس اگر سبقت گرفت، جبران کنی و دوست بداری چنان که دوستت می‏دارد و باز داری آنجا که قصد گناهی دارد. و بر او مهربان باش و مایه عذاب و رنجش او نباش!

(منبع: http://www.hawzah.net/)

سلام. اين روزا دوباره دلم گرفته! مثل بعضي روزاي مشابهي كه گذشت...توي اين چند سال اخير!...

دلم گرفته از دست خودم... از دست غريبه و...آشنا! از دست رفقا!...

نمي دونم چقدر دلم حق داره كه گرفته بشه و نمي دونم اصلا حقيقت چيه... نمي دونم نمره خودم چنده و...نمره اونها! همون نمره هايي كه توي دفتر اصلي مي نويسن رو ميگم!

اما مي دونم كه بعضي اوقات از چيزهاي ساده اي غافل ميشيم يا اجازه مطرح شدنشون رو نمي ديم و بعد... يه اتفاقاتي مي افته كه ديگه درست شدني نيست!...حتي اگه در ظاهر همه چيز به حالت عادي برگرده و...

 بماند!

ديگه داريم ياد مي‌گيريم دوري و دوستي رو! ياد مي‌گيريم دوستي‌هاي سالي يكبار رو...

نمي دونم...انگار زمونه داره تغييرمون ميده...شايد هم هنر زمونه نيست...برخوردها و نوع رفتارها داره تغييرمون ميده!...

خدايا! مي‌دونم كه انگار بايد ياد بگيرم دل نبندم..و اگه بستم وابسته نشم! بفهمم اين دنيا دنياي فانيه! هيچ چيزش موندني نيست!...مگر اينكه يه جوري خودش رو به تو وصل كرده باشه و بويي از جاودانگي برده باشه!...انگار خيلي ساله كه ازم خواستي اين درس رو ياد بگيرم و...من نتونستم! و باز هم انگار تا ياد نگيرم آدم نميشم!...ولي...خودت كمك كن! نذار بي تفاوت بشم و...! ولي ...اون طوري كه بايد و شايد و خودت بهتر مي‌دوني كمكم كن!

دلم گرفته! از دست خودم!...از دست آشنا...

شايد بايد بيشتر توجه كنيم به صحبت هاي زيباي بالا ...و يا حداقل به اين كلام:

مَن سَرَّة أن يجِدَ طعم الإيمان فَليَحبُّ المرء إلّا لله تعالي

هر كس مي خواهد شيريني ايمان را بچشد، كسي را جز به خاطر خدا دوست ندارد

(نهج الفصاحه)

بعدا نوشت!. خيلي ممنون از دوستان كه اينقدر دلسوزانه نظر ميدن و راهنمايي مي كنن. ولي لازم ديدم توضيح كوچولويي عرض كنم. الحمدلله الان هم دوستاني دارم بهتر از برگ درخت!...دوستان خوبي كه در دنياي حقيقي و مجازي دوستي با اونها مايه افتخار و خوشحاليه! و دوستان صميمي اي كه گرچه تعدادشون كمتر از انگشتان دسته، جداً از خوبان اين روزگار عجيب غريبن...اما خب گاهي هم من هم اونها قدر اين دوستي ها رو اون طور كه بايد و شايد نمي دونيم...احاديث بالايي رو مرور نمي كنيم...و ساده مي گذريم...

دل نبستن هم به قول دوستان رياضته و هنر مردان خدا!...خدايا! توقعاتي داري  از اين بنده نيم وجبي ها!!!

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

خب به سلامتی سال 87 هم گذشت. یک سال دیگه از عمرم رفت و باز هم قدر ندانستم!...

بگذریم...

سالی که گذشت سال موش بود... که گویا در تمام مملکت چند روزی است که ایشان تشریف خود را برده و سال 88 را دودستی تقدیم جناب گاو نموده اند!

ولی انگار این جناب موش به ما علاقه وافری پیدا نموده...نیست خودمان هم متولد سال موشیم! خلاصه سال جدید همچنان برای ما سال موش است! آن هم چه موشی!

موش صحرایی آزمایشگاهی از نوع زال یا آلبینو (موهای سفید، بدن صورتی و چشمان قرمز) یا همون رات!

سال جدید رو  هم با سر زدن به 70-80 رات باقی مانده در لانه حیوانات شروع کردیم...اولین مجلس از مجالس دید و بازدید عید! فقط خدا را هزار مرتبه شکر که این دید، بازدید ندارد!

القصه گمان نکنید که همه همانند شما در تعطیلات بسر می برند و خوش و خرم دفتر و کتاب و درس و مخش! را تا 20-30 روز به کناری می نهند و...!! نخیر! بعضی دغدغه آب و نان رات ها را هم باید داشته باشند و...! آن هم در دانشگاهی که پرنده هایش هم در تعطیلات بسر می برند و برای رضای خدا و خلق خدا و...هم پری نمی زنند! سرویس و وسیله نقلیه و... پیشکش!

البته ناگفته نماند که این زبان بسته ها حقیقتا حیوانات بامزه ای هستند...شاید خودم هم روزی باورم نمی شد که امروز اعتراف کنم اینقدر دوست داشتنی اند! باهوش، بانمک، فرز و چابک.

و البته بماند که چقدر سرِ تهیه، نگهداری و کار (کشتی گرفتن!، خو گرفتن، آموزش دادن و...) با این مخلوقات ریزه میزه خدا اذیت شدیم( توضیح اینکه قسمتی از کار پایان نامه با یکی از دوستان مشترکه...این هم یکی از الطاف خدا در حق هر دومون بوده که اگه نبود...نمی دونم چی می شد دیگه!)

فقط خدا از سر تقصیرات ما بگذرد... بابت بلاهایی که بالاجبار بر سر این زبان بسته ها می آوریم...هر وقت هم مظلومانه نگاهمان می کنند یا با صدایی حرکتی فرار کردنی...سعی در نرم کردن و آتش زدن دل ما را دارند ارجاع شان می دهیم به اساتید محترم راهنما که دعای خیرشان را در حق آنها بنمایند!!!...

اما...

ای کاش رفت و آمد و درس خواندن و پروژه و تلاش و...همه برای خدا باشد و ختم به خیر شود...وگرنه هم ما و هم رات ها جز زیان چیزی ندیده ایم و...وای به حال ما!

پس شما هم این باقی مانده تعطیلات رو بیکار ننشینید و برای ما دعا بنمایید!

این هم چند تصویر از همراهان ریزه میزه ما( دوست و همکار گرامی برای این کوچولوها اسم میذاره و موقع کار کردن صداشون می زنه...شرطش هم اینه که هر اسمی می تونه استفاده بشه غیر از اسامی ائمه و انبیا!...بعد از سریال یوزارسیف کار ما راحت شده الان اسم پسرکوچولوهامون شده: آمن هوتب، آنخ ماهو، هورن هوپ و...!):

این هم مقدمه ای برای معرفی کوچولوهای شوق پرواز و دوست گرامی! فعلا از قسمت های خوب ماجرا می نویسم. ان شالله در پست های آینده بیشتر خواهم نوشت. می توانید منتظر رسیدن به قسمت های غر زدن و شکایت و...هم باشید!

لینک مرتبط:اولین ملاقات موش ها(!) در سال موش!!! (یک سال گذشت!)

Design by : Night Skin

RSS