شوق پرواز
دلنوشته هایی برای آنان که شوق پریدن دارند
24 سال پیش آرام در صحرای عدم خفته بودم...بی خبر از همه جا !
حضرت رحمان خواست تا موجود شوم ...پس گفت باش...
و من در لباس دخترکی معصوم از عدم به وجود پا نهادم
در آغاز دختری بودم پاک با جسمی از جنس خاک و روحی از عالم افلاک
پرواز برایم آرزوی دوردستی نبود !
با گذشت زمان هر روز بیش از پیش زمینی شدم و معصومیت کودکی را از یاد بردم...
اما هنوز
شوق پرواز دارم !
هوالرحمن
سلام
یکی از دوستان گرامی (مونس عزیز) شوق پرواز رو هم دعوت کرده برای بازی !
بازی انتخاب بهترین پست وبلاگ
خلاصه این دعوت سبب خیر شد برای سر زدن به پست های قبلی وبلاگ و نگاه به مطالبی که در طی این یک سال و اندی (حدودا یک سال و نه ماه) نوشتم
راستش صادقانه بگم هنوز خودم خیلی از پست ها رو دوست دارم(!) و خیلی سخته برام انتخاب یکی از بین همه...
( همون عبارت معروف همه شون مثل بچه هامن و فرقی برام ندارن و...!!
)
مخصوصا پست هایی که در رابطه با سفر به دیار یار نوشتم و حقیقتا همه احساسم همه اون چیزهایی که برام مهم بود ...و میشه گفت همه دلم رو توشون باقی گذاشتم!
به خاطر همین فکر می کنم یه مقدار از اون خصلت زرنگی اصفهانیم (!) استفاده کنم!!
و پست فهرست مطالب سفرنامه دیار یار رو بعنوان بهترین پست انتخاب کنم!
(فقط امیدوارم سایر پست ها از جمله بغض نوشت و امثالهم از دستم رنجیده خاطر نشن!!)
***
و اما اسامی دوستانی که توسط شوق پرواز دعوت شدن (ضمن عذرخواهی از سایر دوستان):
ســـــکر، حاصل اوقات، زیباترین شکیب
در پناه حق